۱۳نوامبر؛ روز جهانی مهربانی

۱۳نوامبر؛ روز جهانی مهربانی

با یک مهربانی کوچک، دنیا را تغییر دهیم.

این آرمانی است که توسط بسیاری از انسان ها در گوشه و کنار دنیا ترویج داده شده و روزی را با عنوان (روز جهانی مهربانی) بنیان گذاشته اند تا در آن روز با این شعار که (مهربان بودن دلیل نمی خواهد) کارهایی هر چند کوچک در راستای توسعه و گسترش حس مهربانی، دوستی و صلح بردارند.

بزرگداشت (مهربانی) در روز ۱۳ نوامبر جنبشی است که ابتدا در ژاپن و با عنوان (جنبش مهربانی های کوچک) شکل گرفت و با گسترش به سرتاسر دنیا توانست در سال ۱۹۹۸ به عنوان (روز جهانی مهربانی) ثبت و ترویج شود. از آن سال به بعد، جنبش های مردمی بسیاری در کشورهای مختلف حول محور (ترویج مهربانی) برای ساخت دنیایی بهتر شکل گرفته و هر سال با برنامه های مختلفی سعی در بزرگداشت این روز داشته اند. برنامه هایی که هدف آنها یادآوری این موضوع به مردم است که گاه کارهای کوچک و مهربانی با اعمالی ساده و روزمره می تواند منجر به ساختن دنیایی بهتر برای همه شود. مهربانی یکی از مهمترین و قوی ترین احساسات بشر برای ساختن یک زندگی ایده آل و حل بسیاری از مشکلات فعلی است.

این جنبش جهانی معتقد است اگر تنها یک وجه مشترک برای ساختن یک ملت از تمامی ملت های جهان وجود داشته باشد، آن (مهربانی) کردن است و راه دستیابی به آن چیزی نیست جز تلاش برای اصلاح رفتارهای کوچک و گنجاندن مهربانی در زندگی روزمره.
برای کسب اطلاعات بیشتر درباره این روز می توانید به صفحه ویکی پدیای آن یا سایت رسمی جنبش مهربانی، یا سایت های مرتبط دیگری مانند سایت بنیاد A ranom act of Kindness یا سایت (امواج مهربانی) مراجعه نمایید.

روز جهانی مهربانی

چگونه مهربان باشیم؟

روز ۲۲ آبان (۱۳ نوامبر) بهانه ای است برای یک تصمیم جمعی در جهت تمرین، یادآوری و گسترش مهربانی، تصمیم تان را بگیرید و برای انجام یک کار کوچک مهربانی آماده شوید.

  1. کارهای ساده انجام دهید:
    حتی یک لبخند هنگام دست دادن می تواند آغاز یک روز خوب برای طرفین باشد. سخت نگیرید و برای مهربان بودن از کارهای روزانه خود شروع کنید. یک گفتگوی شیرین با همکارتان خلق کنید، یا داوطلبانه به کسی کمک کنید تا کارش را انجام دهد. در مهربان بودن مهم اندازه کار نیست، مهم مهربان بودن است.
  2. الکی مهربان باشید!:
    مهربان بودن برنامه ریزی نمی خواهد. شاید الکی خوش بودن صفت مثبتی قلمداد نباشد ولی الکی مهربان بودن این طور نیست. بگذارید مردم وقتی درباره شما حرف می زنند بگویند مهربان بودن برای او یک تلاش نیست بلکه یک سبک زندگی اوست. او همین طوری هم مهربان است. نیازی به فکر کردن و برنامه ریزی برای این کار ندارد.
  3. مهربانی های کوچک را به تعداد زیاد تکرار کنید:
    یک روز شما می تواند مملو از مهربانی های کوچک باشد که از ابتدای صبح آغاز شده و تا انتهای شب در موقعیت های مختلف و در لا به لای کارهای روزمره تکرار می شود.
  4. مهربانی را محدود نکنید:
    مهربانی را با هر موجودی تجربه کنید. فرقی ندارد خانواده شما باشد یا یک همشهری، همکار، هم نوع یا یک حیوان و گیاه و حتی طبیعت و زمین و آسمان. مهربان بودن به شما حس بودن خواهد داد پس حس را با هر فرد و موجودی که می توانید تجربه کنید. با یک انسان دیگر در خیابان آن گونه حرف بزنید که با بهترین دوست تان.
  5. در مهربان بودن به مهربان بودن فکر نکنید:
    به احساس طرف مقابل بیشتر از نفع شخصی خود اهمیت دهید. کاری کنید که طرف مقابل تان تجربه لذت بخشی داشته باشد. این که از این مهربانی چه عاید شما می شود مهم نیست چون بزرگ ترین نفع شما از مهربانی کردن با دیگران خود مهربان بودن است. مهربان بودن اولین و شاید تنها نفع مهربانی کردن برای شماست.
  6. لبخند یادتان نرود:
    اصلا مهربانی بدون لبخند مثل زمستان بدون برف است. از تاثیرات روانی و حتی جسمی لبخند بر خود شما که بگذریم، لبخند بهترین راه برای تحکیم یک ارتباط دو طرفه است. لبخند یکی از منحصربه فردترین خصوصیات انسان ها در بین بقیه گونه های حیوانی است، پس تا می توانیم از آن استفاده کنیم.

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *